قال ابن حبيب: ولم يَنهَ عن قتل الرهبان لفضل عندهم / من ترهُّبهم وتبتُّلهم, بل هم أبعَدُ من الله من غيرهم من أهل دينهم لشدّة بصيرتهم في الكفر, ولكن لاعتزالهم أهلَ دِينهم عن محاربة المؤمنين بيدٍ أو رأيٍ أو مالٍ. فأمّا إن عُلِمَ من أحد منهم أنّه دلّ العدوّ على غِرَّةِ سريّةٍ منّا أو دَلَّهم عليهم وشبه ذلك فقد حَلَّ قَتلُهُ
ENGLISH:
"It was not prohibited to kill religious people due to their preocupation with their worship, as they are the most distant from Allaah than others from the people of their deen due to their intense insight into kufr. Rather, on account of their non-involvement with the people of their deen in waging war against the believers - whether that be via hand, thought or wealth. But as for it beging known that one of them guides the enemy against us secretly or the likes, then at such a point it would be lawful to execute such a person".
NEDERLANDS:
"De reden waarom de religiuze mensen niet gedoodt mogen worden was niet omdat zij bezig waren met hun aanidding, aangezien zij de verste van Allaah zijn, zelfs meer dan de rest van hun mensen omdat zij het meest begrip hebben van hun geloof en het diepst erin gezonken zijn! Integendeel, de reden was omdat zij niet deelnamen met hun mensen aan de strijd tegen de mu’minien (gelovigen), of dat nou met hand, advies of bezittingen was. Maar als blijkt dat een van hen de vijanden stiekem tegen ons helpt of het dergelijke, dan wordt het toegestaan om zo’n iemand te doden".
["Al-Nawadir wa'z-Ziyadaat", 3/60].
No comments:
Post a Comment